Entry: Research and underdevelopment Wednesday, October 19, 2005
Βγήκε η Αλέκα στο συνέδριο του Κόμματος (ένα είναι το Κόμμμα) και κάλεσε τους ..νηπιαγωγούς, δασκάλους, καθηγητές να αντισταθούν στο κύμα ιδιωτικοποίησης της παιδείας και ειδικά στις έρευνες 'των πολυεθνικών και του ΝΑΤΟ'. Γιατί η Αλέκα ήταν κατά ακριβώς εκείνων των ερευνών? Ίσως γιατί είναι σχεδόν οι μόνες έρευνες που γίνονται στο Ελλαδιστάν. Τι θα πει δηλαδή, να είστε κατά της έρευνας και της αξιολόγησης των καθηγητών? Αφού ελάχιστες είναι οι φαεινές εξαιρέσεις που κάνουν κάποιο από τα δύο.
Πρόσφατα πανεπιστημιακός μου εξομολογήθηκε πως από το 1996 που προσπαθεί να στήσει ένα απλό (για το εξωτερικό) σύστημα για να κάνει την έρευνα του (τυγχάνει φαρμακολόγος) τώρα φαίνεται να διαφαίνεται κάποιο φως στην άκρη του τούνελ. Τούνελ όπου σημειωτέον, έλαβε το πιο κρίσιμο μηχάνημα, αξίας 15 εκατομμυρίων δραχμών τζάμπα από το εξωτερικό γιατί εκεί τα πετάνε κάθε 2-3 χρόνια μιας που τα καινούργια δουλέυουν με καλύτερες προδιαγραφές και λιγότερες ανθρωποώρες. Επίσης μηχάνημα που είχε εγκριθεί η αγορά του κόλλησε στο τελωνείο 4 χρόνια επειδή τα χαρτιά εισαγωγής του ..άλλαξαν στο υπουργείο.
Το πρόβλημα δεν είναι απλά ότι τα κονδύλια του Ελλαδιστάν για έρευνα είναι μικρά. Το πρόβλημα είναι και ότι κανείς ακριβώς δεν ξέρει τι τα κάνουν αυτοί που τα παίρνουν. Όσοι μυστηριωδώς τυγχάνουν της υπουργικής εύνοιας δεν φαίνεται να είναι και πολύ τυχεροί με τη πορεία των ερευνών τους καθώς δεν βγάζουν ένα ανακοινώσιμο αποτέλεσμα, ένα άρθρο σε ένα σοβαρό περιοδικό. Και όσοι τυχεροί πάρουν κάποια φράγκα από την Ευρώπη υποβάλλονται στα παραδοσιακά μαρτύρια της Ελληνικής γραφειοκρατείας έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι πως δεν θα το ξανακάνουν, γιατροί καταλήγουν να ασφαλίζονται υποχρεωτικά στο ..ΤΕΒΕ, κονδύλια να κατανέμονται για να πληρωθούν άγνωστοι νταβατζήδες γραμματείς και φαρισαίοι που πρέπει να εισπράξουν το νταβατζιλίκι τους επειδή πρότεινες την ερευνητική σου πρόταση από το γραφείο τους ή κάποιο άλλο γραφείο σε ακτίνα ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου.
Αυτή είναι η φύση της έρευνας σήμερα στο Ελλαδιστάν. Όσα σας λένε για κοινωνία της πληροφορικής, στροφή στη γνώση, νέες Ιρλανδίες και τα ρέστα που ακουγόντουσαν και συνεχίζουν να ακούγονται είναι τουλάχιστο γραφικά. Όταν π.χ σε ένα σοβαρό ινστιτούτο έρευνας του εξωτερικού όπως το CERN, κάποιος είπε ότι ήταν ένα χρόνο στο Δημόκριτο και του είπαν 'ναι λυπόμαστε για αυτόν το λεκέ στο βιογραφικό σου' τότε ξέρεις τι γίνεται. Γιατί αυτός ο κάποιος ήταν ο μαλάκας που πήγαινε στην ώρα του και καθόταν παραπάνω για να κάνει κάτι, και τελικά χάλαγε την πιάτσα σε όλους. Έτσι είναι η φύση της ανώτατης παιδείας που υπερασπίζονται με τόσο σθένος κάποιοι, το κληρονομικό ελεώ θεού δικαίωμα να διορίζεις τα παιδιά σου στη θέση σου να κάνουν ότι ξέρουν κάτι παραπάνω από αυτούς στο οποίο το διδάσκουν. Καλά άντε παλιά αυτοί που στήσανε κάποια τμήματα είχαν έρθει από έξω καθώς εδώ ούτε στα χαρτιά δεν μπορούσες να εκπαιδευτείς σε κάτι αντίστοιχο. Τώρα που όλοι δίνουν τα διδακτορικά και τις θέσεις στους γόνους τους που έχουν τη μόνη εμπειρία την εμπειρία του Ελλαδιστάν, τι ακριβώς θα οικοδομήσουν αυτοί παραπάνω? Εκπαίδευση στα χαρτιά και μόνο..μου θύμισε τα απομνημονεύματα ενός παλιού καλού καρδιολόγου που έλεγε πως έστησε μία μονάδα ντε και καλά που έδινε και την ειδικότητα της καρδιολογίας στο Κεντρικό (νυν Γεννηματάς) νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη - αντί για κυλιόμενο διάδρομο για τέστ κοπώσεως σε ελεγχόμενο περιβάλλον βάζανε τους ασθενείς να ανεβοκαταεβαίνουν σκάλες μέχρι που ένας παραλίγο να τα κακαρώσει και να σπάσει και τα μούτρα του (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά) Μπράβο γέρο, εκπαίδευσες γενιές ολόκληρες καρδιολόγων (ο Θεός να τους κάνει) με τις πατέντες σου..Άμα έβαζες και καμμιά επέκταση της σκάλας άλλα 50 πατώματα πάνω θα έβγαζες και αστροναύτες.
1 comments
Ελένη October 23, 2005 12:17 PM PDT Καλά το οτι η έρευνα στην Ελλάδα είναι σε νηπιακά επίπεδα δεν το συζητώ.
Το πρόβλημα όμως είναι και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου τουλάχιστον υπάρχει επιδότηση.
Γιατί τα τρώμε που τα τρώμε εμείς από την Ευρωπαϊκή και σία, αλλά τρώνε και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Από τα διάφορα Ευρωπαϊκά προγράμματα (αναπτυξιακά, ερευνητικά κτλ) είναι ζήτημα αν το 5% βγάζει κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα που και πάλι είναι ζήτημα αν θα αξιοποιηθεί κάπου. Συνήθως μιλάμε για κάποιους φουκαράδες που βγάζουν τη δουλειά άλλων για ένα ξεροκόμματο. Και είναι πολλά τα λεφτά εδώ Άρη.
Ακόμα και αν κάποιος σοβαρός άνθρωπος πάρει λεφτά για έρευνα θα μπλέξει σε ένα λαβύρινθο γραφειοκρατείας και ασχετίλας που περισσότερο χρόνο θα του φάει για να ξεμπλέξει από αυτόν παρά να κάνει αυτό που θέλει να κάνει.
Όσο για την αξιολόγηση των πανεπιστημίων δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι υπάρχουν άτομα κατάλληλα για να κάνουν τέτοιο πράγμα. Απλά αν περάσει κάτι τέτοιο θα αυξηθεί η εντροπία στα πανεπιστήμια κάθετα.
Τέσπα...καταλήγουμε στο σύνηθες συμπέρασμα: τι το ψάχνεις;
