ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ



Sunday, October 16, 2005
Πολυγαμία και πουτανιά

Καιρός για λίγο διάλλειμμα από τους ανοργασμικούς πολιτικούς. Είχα μία διαφωνία με μία συνάδελφο τις προάλλες σχετικά με ένα θέμα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας.
Όλοι έχουν κάποιο σκοπό στη ζωή τους - ένα κάλεσμα αν θέλετε. Το κάλεσμα της συναδέλφου είναι να αποδείξει τη γυναικεία πουτανιά, όχι με αυτή ακριβώς τη διατύπωση βέβαια. Κατά αυτήν, το σημείο εδώ ήταν ότι οι γυναίκες είναι κατά βάση πολυγαμικές αλλά περιορίζονται στην έκφραση τους από την κοινωνία.

Θα αντιπαρέλθω σχόλια που άκουσα του στυλ, έλα να μου δείξεις στη πράξη κτλ,κτλ. Αυτά είναι για να το θέσω κομψά, αντιπαραγωγικά. Όχι, η διαφωνία μας είναι περισσότερο εννοιολογική - ότι χαρακτήριζε αυτή ως υποτιθέμενη πολυγαμία εγώ προτιμώ να το λέω πουτανιά. Και η επιστημονική εξήγηση:

Το πλαίσιο της ανθρώπινης εξέλιξης (ναι, ο θείος Δαρβίνος, οι δεινόσαυροι, κτλ, κτλ) εξελίχθηκε σε έναν πολύ αργό ρυθμό για τα δικά μας δεδομένα, κάποιων δεκάδων χιλιάδων χρόνων που μεσολάβησαν από την εποχή που θεωρήσαμε σαν καλή ιδέα το να περπατάμε στα δύο μέχρι την εποχή που κάποιος κάφρος πρότεινε σαν λύση για γρήγορο ίντερνετ το ISDN. Η κενρική ιδέα είναι ότι ο κάφρος του παρελθόντος με τον κάφρο του σήμερα δεν διαφέρουν και πολύ γενετικά πέρα από κάποια χαρακτηριστικά που υπόκειντο σε εξελικτική πίεση. Αυτά τα χαρακτηριστικά περιστρέφοντο γύρω από τη καθημερινότητα του ανθρώπινου ζώου και τους τρόπους που έπρεπε να μηχανευτεί ώστε να επιβιώσει σε έναν κόσμο όπου όλα μα όλα τα ζώα είχαν κάποια ανώτερα φυσικά χαρακτηριστικά από αυτό - είτε έτρεχαν (και την κοπάναγαν) πιο γρήγορα είτε ήταν καλύτερα οπλισμένα από τη φύση τους (και τον καθάριζαν στο πιτς-φυτίλι). Το κύριο όπλο του ανθρώπου ήταν η κοινωνική του φύση και η πολυπλοκότητα της οργάνωσης του σε ομάδες πολλών ατόμων, η ισχύς εν τη ενώση, τα πολλά ξυλαράκια που δεν σπάνε στη πίεση όπως το ένα, κοκ, καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Υπάρχει λοιπόν τρόπος να εκφραστεί με νόημα (meaningfully όπως λένε οι φίλοι Αμερικάνοι) κάποιο γνώρισμα του ανθρώπου εκτός του κοινωνικού πλαισίου στο οποίο αυτός ζει και στο οποίο αυτός ορίζεται? Μπορούμε να πούμε ότι π.χ η σεξουαλικότητα του χ,ψ θα ήταν αυτή αν δεν υπήρχαν οι τάδε κοινωνικές νόρμες και περιορισμοί? Όχι, αυτό θα ήταν το αντίστοιχο σαν να λέμε ότι αν ρίξεις μία γυναίκα στην έρημο με αλεξίπτωτο αυτή θα ήταν ελεύθερη να κάνει σεξ με όποιον και όσους θέλει. Ποιόν δηλαδή και ποιούς? Τους κάκτους? (άουτς!)

Συχνά ακούμε πως παλιά οι κοινωνίες ήταν μητριαρχικές και όχι πατριαρχικές. Τι σήμαινε αυτό στη πράξη? Σήμαινε πως οι γυναίκες δεν άνηκαν σε κάποιο συγκεκριμένο σύζυγο και κατ'επέκταση ούτε και τα παιδιά της. Ωραίο και φεμινιστικό αυτό έτσι? Δηλαδή δεν υπήρχε καταπίεση των γυναικών και όλοι πήγαιναν με όλους. Χμμμ..πολύ ωραίο για να κρατήσει έτσι δεν είναι? Αλήθεια ποιόν τελικά δεν βόλευε μια τέτοια διευθέτηση? Εμένα προσωπικά μου ακούγεται πολύ καλό. Άρα αφού οι γυναίκες δεν καταπιέζονταν και οι άνδρες μάλλον γούσταραν, που ήταν το πρόβλημα?

Το πρόβλημα ήταν ένα βαθύτερο προβλήμα επιβίωσης. Τυπικά η φυλή στο σύνολο της φρόντιζε τα παιδιά. Βέβαια η διαφορά εδώ είναι ότι η μητέρα πάντα ξέρει ποιό είναι το παιδί της. Το γέννησε. Ήταν σαρξ εκ σαρκός. Είναι το κύριο της μέλημα αυτό το πλάσμα να επιβιώσει. Ο άνδρας όμως μέχρι πριν 20 χρόνια περίπου δεν υπήρχε ουσιαστικός τρόπος να το ξέρει ποιανού είναι ένα παιδί, πόσο μάλλον μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν και όταν το πήδημα πήγαινε σύννεφο καθώς κέρατο δεν υπήρχε. Τι σήμαινε αυτό στην πράξη? Αυτό σήμαινε ότι εφόσον παρουσιάζονταν κάποιος εξωτερικός κίνδυνος τότε προτεραιότητα μεν της φυλής ήταν να προφυλάξει τα νεώτερα μέλη της.Ο κύριος φορέας προστασίας θα ήταν τα αρσενικά λόγω σωματικής δύναμης. Όταν όμως έπρεπ να γίνει επιλογή μεταξύ του να βάλουν τον εαυτό τους σε επικίνδυνη θέση για ν σώσουν κάποιο παιδί η επιλογή ήταν πολύ εύκολη - να κινδυνέψει η ζωή του για να σώσει κάποιο ξένο παιδί ή να διασωθεί ο ίδιος και να κάνει όσα παιδιά γουστάρει? χμμ..ναι.

Η πατριαρχική κοινωνία στη πράξη ήταν ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσει η γυναίκα την επιβίωση των απογόνων της - να την 'δέσει' με την επιβίωση ενός ισχυρού συντρόφου που θα τα δεχόνταν ως δικά του και θα έθετε και αυτός ως προτεραιότητα του την δικιά τους επιβίωση. Εξ'ου και η μονογαμία, φαινομενικά ως κοινωνική επιταγή, στη πράξη ως τακτική επιβίωσης των φορέων των γονιδίων μας:των παιδιών μας.

Που βρίσκεται ο παράγοντας πουτανιά? Στο ότι η γυναίκα ποτέ δεν σταματάει να αναζητεί καλύτερο σύντροφο από ένα επίπεδο που αντιλαμβάνεται αυτή ενστικτωδώς ως ικανοποιητικό. Γιαυτό και είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρείς μία γυναίκα ικανοποιημένη με έναν σύντροφο κοινωνικά κατώτερο της. Αντίθετα η πολυγαμία του άνδρα εκδηλώνονταν σε ένα προβλέψιμο μοτίβο της αναζήτησης όσο το δυνατό νεότερων και βιολογικά κατάλληλων γυναικών ώστε να έχει περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσει απογόνους. Με την επικράτηση της πατριαρχίας το πρότυπο τροποποιήθηκε ώστε να περάσει στο αποτελεσματικότερο.

για την επιβίωση των απογόνων του πρότυπο της διασφάλισης της πιθανότητας η σύντροφος του να κάνει όντως τα δικά του παιδιά - μια παραχώρηση που εξαρτάται από την δυνατότητα του να υποστηρίξει ενεργά έναν περιορισμένο αριθμό απογόνων. Η ανδρική μπερμπαντιά πάλι κυμαίνεται στα προβλέψιμα πρότυπα της εγκατάλειψς της γηραιότερης συντρόφου όταν αυτός ασυνείδητα κρίνει πως θα αποκτήσει ευκολότερα απογόνους από μία νεότερη σύντροφο.

Οι απλουστεύσεις στα παραπάνω ήταν αναπόφευκτες και σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται για σύνοψη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Ένας κρίσιμος παράγοντας εδώ λόγου χάρη είναι η αντισύλληψη. Στην ουσία η αντισύλληψη μπήκε στην ανθρώπινη κοινωνία κάτι λιγότερο από 50 χρόνια πρίν. Πενήντα χρόνια με εξελικτικούς όρους είναι ένα ελάχιστο νούμερο. Αν για παράδειγμα θέλαμε να εξετάσουμε μίας αντίστοιχης βαρύτητας αλλαγή στην κοινωνική οργάνωση των ποντικών σε ένα εργαστήριο, αν π.χ δίναμε στη κυρία ποντικίνα πρόσβαση στο χάπι και κατανόηση της φύσης του, τότε θα θέλαμε καμμιά δεκαπενταριά γενιές ποντικών για να έχουμε μια πρώτη ένδειξη ου τι παίζει και τι επιπτώσεις έχει. Δεκαπέντε γενιές ποντικών σε ένα εργαστήριο είναι δυο χρόνια δουλειάς. Δεκαπέντε γενιές ανθρώπων είναι 300 χρόνια εξέλιξης.


Posted at 10:50 am by Georgios1974

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments





Previous Entry Home Next Entry




<< October 2005 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
 01
02 03 04 05 06 07 08
09 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31


If you want to be updated on this weblog Enter your email here:




rss feed